โรงเรียนวัดเพ็ญญาติ

หมู่ที่ 3 บ้านตลาดกะเปียด ตำบลกะเปียด อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช 80260

Mon - Fri: 9:00 - 17:30

075-520004

โรคเอดส์ ระยะของโรคและวิธีในการป้องกันภาวะแทรกซ้อน

โรคเอดส์

โรคเอดส์ การป้องกันและควบคุมโรคเอดส์ การจัดการแหล่งที่มาของการติดเชื้อ กลุ่มที่มีความเสี่ยงสูง ควรได้รับการตรวจหาเอชไอวีอย่างสม่ำเสมอ หน่วยงานทางการแพทย์และสุขภาพ ควรรายงานผู้ติดเชื้ออย่างทันท่วงที หากเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับผู้ติดเชื้อโรคเอดส์ เพื่อไม่ให้แพร่เชื้อไปยังบุคคลอื่นๆ ควรฆ่าเชื้อเลือดของเหลวในร่างกาย และสารคัดหลั่งของผู้ติดเชื้อ

ควรตัดเส้นทางการแพร่เชื้อ หลีกเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์ที่ไม่ปลอดภัย ควรคัดกรองผู้บริจาคโลหิตอย่างเคร่งครัด ตรวจสอบผลิตภัณฑ์โลหิตอย่างเคร่งครัด ควรใช้กระบอกฉีดยาแบบใช้แล้วทิ้ง ห้ามฉีดยาโดยเด็ดขาด โดยเฉพาะการใช้เข็มและอุปกรณ์ร่วมกันในการฉีดยา ห้ามใช้อุปกรณ์ทันตกรรม หรือมีดโกนร่วมกัน อย่าไปโรงพยาบาลที่ไม่ได้มาตรฐาน

ควรปกป้องผู้ที่อ่อนแอ แนะนำให้ตรวจร่างกายก่อนสมรสและก่อนตั้งครรภ์ สตรีมีครรภ์ที่ติดเชื้อเอชไอวี ควรงดเว้นจากแม่สู่ลูก รวมถึงการแทรกแซงทางสูติกรรมการยุติการตั้งครรภ์ การผ่าตัดคลอด ควรยาต้านไวรัส เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ควรปฏิบัติตามขั้นตอนทางการแพทย์อย่างเคร่งครัด เพื่อหลีกเลี่ยงการสัมผัสจากการทำงาน หลังจากสัมผัสสารให้บีบแผลจนสุดปลายทันที บีบเลือดออกจากบาดแผลให้มากที่สุด

แล้วล้างแผลด้วยสบู่โดยที่น้ำไหลผ่าน เมื่อปนเปื้อนเยื่อเมือกเช่น ตา ให้ทายาปริมาณมาก ปริมาณน้ำเกลือปกติซ้ำกับเยื่อเมือก ควรล้างและฆ่าเชื้อที่แผลด้วยแอลกอฮอล์ 75 เปอร์เซ็นต์ หรือไอโอโดฟอร์ 0.5 เปอร์เซ็นต์ และพยายามอย่าพันผ้าพันแผล จากนั้นขอให้แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคติดเชื้อ ควรทำการประเมินความเสี่ยง และตัดสินใจว่า จะทำการรักษาเชิงป้องกันหรือไม่

หากจำเป็นต้องใช้ยา ควรให้ยาป้องกันโดยเร็วที่สุด หลังจากได้รับสัมผัสจากการทำงาน ภายใน 2 ชั่วโมงเท่าที่เป็นไปได้ ไม่ควรเกิน 24 ชั่วโมง แต่แม้ว่าจะเกิน 24 ชั่วโมง แนะนำให้ใช้ยาป้องกัน จำเป็นต้องมีการปรึกษาหารือ และติดตามหลังสัมผัสเชื้อ การป้องกันภาวะแทรกซ้อนที่ดีที่สุดคือ การรักษาด้วยยาต้านเอชไอวีอย่างทันท่วงที

การบริโภคพลังงานที่เพียงพอทุกวันต้องให้พลังงานสูง โปรตีนสูง และอาหารที่ย่อยได้เช่น เนื้อสัตว์ ไข่ นม กินผักและผลไม้สดมากขึ้น กินอาหารมื้อเล็กๆ บ่อยขึ้น ควรใส่ใจกับสุขอนามัยของอาหาร โดยเฉพาะการไม่รับประทานเนื้อดิบหรือเนื้อเย็น ผู้ป่วยที่มีอาการท้องร่วง และอาหารไม่ย่อย ควรดื่มน้ำให้เพียงพอ และกินอาหารเหลวมากขึ้น เลิกบุหรี่และแอลกอฮอล์ ควรออกกำลังกายอย่างถูกวิธี รักษาอารมณ์ดี และลดแรงกดดันทางจิตใจ

อาการของ โรคเอดส์ สามารถแบ่งการติดเชื้อเอชไอวีออกเป็นระยะเฉียบพลัน ระยะที่ไม่มีอาการ และระยะเอดส์ ระยะเฉียบพลัน โดยปกติจะเกิดขึ้นประมาณ 2 ถึง 4 สัปดาห์หลังจากการติดเชื้อเอชไอวีครั้งแรก อาการทางคลินิกหลัก ได้แก่ มีไข้ เจ็บคอ เหงื่อออกตอนกลางคืน คลื่นไส้ อาเจียน ท้องร่วง ผื่น ปวดข้อ ต่อมน้ำเหลือง และอาการทางระบบประสาท

ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีอาการทางคลินิกเล็กน้อย ซึ่งนาน 1 ถึง 3 สัปดาห์ ในช่วงเวลานี้สามารถตรวจพบแอนติเจนของเอชไอวีและอาร์เอ็นเอในเลือด ในขณะที่แอนติบอดีเอชไอวีจะไม่ปรากฏจนกว่าจะหลายสัปดาห์ หลังการติดเชื้อจำนวนเม็ดเลือดขาวลดลง และสามารถย้อนกลับอัตราส่วนของโรคได้

บางคนอาจไม่มีอาการ เพราะมันสามารถเข้าสู่ระยะนี้จากระยะเฉียบพลัน หรือเข้าสู่ระยะนี้โดยตรง โดยไม่มีอาการชัดเจนของระยะเฉียบพลัน ระยะเวลาของช่วงเวลานี้ โดยทั่วไปคือ 6 ถึง 8 ปี ผู้ที่ไม่ก้าวหน้าเป็นเวลานาน ระยะเวลาของช่วงเวลานี้สัมพันธ์กับหลายปัจจัยเช่น จำนวน และชนิดของไวรัสที่ติดเชื้อ เส้นทางการติดเชื้อ และสถานะภูมิคุ้มกันของร่างกาย

ระยะโรคเอดส์ เป็นขั้นตอนสุดท้ายหลังจากติดเชื้อเอชไอวี จำนวนเม็ดเลือดขาวของผู้ป่วยลดลงอย่างมาก และปริมาณไวรัสเอชไอวีในพลาสมาเพิ่มขึ้น อาการทางคลินิกหลักของช่วงเวลานี้คือ อาการที่เกี่ยวข้องกับเอชไอวี การติดเชื้อและเนื้องอกต่างๆ อาการที่เกี่ยวข้องกับเอชไอวี ส่วนใหญ่แสดงเป็นไข้ เหงื่อออกตอนกลางคืน และท้องร่วงเป็นเวลานานกว่า 1 เดือน

น้ำหนักลดมากกว่า 10 เปอร์เซ็นต์ ผู้ป่วยบางรายมีอาการทางระบบประสาทเช่น ความจำเสื่อม บุคลิกภาพเปลี่ยนแปลง ปวดหัว เป็นโรคลมบ้าหมู และภาวะสมองเสื่อม นอกจากนี้ ต่อมน้ำเหลืองอาจเกิดขึ้นได้เช่นกัน ซึ่งมีลักษณะเฉพาะคือ ต่อมน้ำเหลืองบวม ยกเว้นบริเวณขาหนีบ เส้นผ่าศูนย์กลางของต่อมน้ำเหลืองคือ มากกว่า 1 เซนติเมตร แต่ไม่มีอาการกดเจ็บ ไม่มีการเกาะติด ระยะเวลามากกว่า 3 เดือน

 

 

อ่านต่อเพิ่มเติม ::: ดาวเคราะห์ ต่างๆได้มีการสำรวจการเกิดแผ่นดินไหวและแร่ธาตุใต้พื้นผิว